دعای روز هفتم ماه رمضان، انسان را به فرمان پدیری و اطاعت از خداوند دعوت میکند دعای هر روز ماه رمضان نشانهای برای رسیدن به قرب الی الله است. تسکین در ادامه دعای روز هفتم ماه رمضان حدیث در شان و کرامت حضرت علی برای شما آماده کرده است با ما همراه باشید.
دعای روز هفتم ماه رمضان
اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيْهِ رَحْمَةَ الاَيْتامِ، وَإِطْعامَ الطَّعامِ، وَإِفْشاءَ السَّلامُ، وَصُحْبَةَ الكِرامِ، بِطَوْلِكَ يا مَلْجَأَ الامِلِينَ.
متن دعای روز هفتم
«خدایا روزیم گردان در این ماه مهرورزی نسبت به یتیمان و خوراندن طعام، و به آشکار کردن سلام و همنشینی با کریمان به فضل و کرمت ای پناه آرزومندان.»
دعای روز هشتم ماه رمضان، متضمن معارفی همچون مهروزی به یتیمان و اطعام طعام و آشکارا سلام کردن و همنشینی با کریمان است.
شرح دعای روز هفتم ماه رمضان
اللّهُمَّ أَعِنّی فِیهِ عَلَی صِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ
خدایا، در ماه رمضان برای روزهداری و شبزندهداری به من کمک کن؛ اگر خداوند کمکت کند، نه تنها گرسنگی را احساس نمیکنی، بلکه خستگی عبادات را نیز درک نخواهی کرد. در این حالت، هنگام خواندن دعای ابوحمزه و دعای افتتاح، اصلاً متوجه خستگی نمیشوی، چون خداوند تو را یاری میکند.
در گذشته، در قم واعظی بزرگ به نام میرزا محمدتقی اشراقی بود که در فن خطابه بسیار قوی بود. تا زمانی که ایشان زنده بود، مرحوم آقای فلسفی برای خطابه به قم دعوت نمیشد. صدای رسا و نافذ ایشان بدون بلندگو به گوش همه میرسید. مرقد ایشان در حرم حضرت معصومه (س)، نزدیک مرقد آیتالله حائری یزدی (ره) قرار دارد.
مرحوم اشراقی از قول پدر بزرگوارشان نقل میکردند که در یکی از سحرهای ماه رمضان، در حرم امیرالمؤمنین (علیهالسلام) حضور داشتند و مشاهده کردند که گروهی از نمازگزاران در قنوت نماز وتر دعای ابوحمزه ثمالی را از حفظ میخواندند و اشک میریختند. وقتی تعداد آنان را شمردند، متوجه شدند که حدود هفتاد نفر هستند! این بیانگر مقام بلند این مردم است. اما ما چگونه دعا و نماز میخوانیم؟ چرا گاهی با بیحالی و کسالت به عبادات پرداختهایم؟
وَ جَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ هَفَوَاتِهِ وَ آثَامِهِ
خدایا، در ماه رمضان از لغزشها و گناهان دورم کن. توفیق بده تا در این ماه مبارک گناه نکنم و اعضا و جوارحم روزهدار باشند. در حدیث آمده است:
«إِذَا صُمْتَ فَلْیَصُمْ سَمْعُکَ وَ بَصَرُکَ وَ شَعْرُکَ وَ جِلْدُکَ…» [2] یعنی باید گوش و چشم و سایر اعضا نیز روزهدار باشند. ذکر زبان همراه با غفلت، باعث مصیبت و بدبختی خواهد بود.
وَ ارْزُقْنِی فِیهِ ذِکْرَکَ بِدَوَامِهِ
خدایا، در این ماه رمضان، توفیق بده تا همیشه به یاد تو باشم. ذکر خدا شامل ذکر زبانی است؛ البته اگر دل به یاد خدا باشد، زبان نیز به ذکر خواهد پرداخت. اما اگر زبان ذکر گوید و دل از خدا غافل باشد، چنین ذکری موجب بدبختی است.
تمام موجودات جهان ذکر خدا را بهطور خاص خود میگویند. در روایتی آمده است که اگر حیوانات نیز ذکر خدا نکنند، به دام صیادان خواهند افتاد. هیچ پرندهای به دام صیاد نمیافتد، مگر زمانی که از یاد خدا غافل شود [3]. در قرآن آمده است که:
«وَ إِنْ مِنْ شَیْءٍ إِلَّا یُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَکِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِیحَهُمْ» [4] یعنی تمام موجودات در حال تسبیح خدا هستند، اما ما قادر به درک تسبیح آنها نیستیم.
در قرآن و روایات آمده است که حتی در و دیوار، درخت و کوه و بیابان نیز ذکر دارند. هنگامی که خروس در سحر بانگ میزند و انسان را برای نماز بیدار میکند، نباید به خروس دشنام بدهیم [6]. چرا که او نیز در ذکر خداوند غرق است.
شعر:
گر تو را از غیب چشمی باز شد
با تو ذرات جهان هم راز شد
نطق خاک و نطق آب و نطق گل
هست محسوس حواس اهل دل [5]
بِتَوْفِیقِکَ یَا هَادِیَ الْمُضِلِّین
خدایا، در ماه رمضان توفیق بده تا همیشه به یاد تو باشم و به راهنمایی تو هدایت شوم. انجام این اعمال نیازمند توفیق الهی است. پس از خداوند درخواست میکنیم که این توفیق را به ما عطا کند.
شعر:
توفیق، رفیقیست که به هر کس ندهندش
هرگز پر طاوس به کرکس ندهندش [8]
سحرهای ماه رمضان را از دست ندهید و حتی کسانی که روزه نمیگیرند یا مریض هستند، دعاهای سحر را بخوانند.
منابع:
- إقبال الأعمال ص: 132؛ متن دعا با آنچه در مفاتیح الجنان آمده اندکی متفاوت است.
- کافی ج 4 ص 87
- گزیده کافی ج 3 ص 13
- سوره اسراء آیه 44
- مثنوی معنوی؛ مولانا جلال الدین محمد بلخی
- من لا یحضره الفقیه ج 4 ص 5
- مصدری یافت نشد
- مصدری یافت نشد
حدیث روز
حدیث امروز به یکی از قضاوت های حضرت علی اختصاص یافته است.
قضاوت حضرت علی
مردی را که لواط شده بود را نزد عمر می آوردند، عمر تصمیم گرفت او را تازیانه زند و از گواهان پرسید، آیا شما دیدید با او لواط شد؟ گفتند: آري. عمردر حکم آن درمانده گردید، از امیرالمومنین علیه السلام پرسش نمود
علی علیه السلام لواط کننده را به حضور طلبید ولی او را نگاه نکرد، آنگاه فرمودند: باید گردنش را بزنيد، گردنش را که زدند.
عمر گفت: او را بردارید.
امیرالمومنین علیه السلام فرمود: یک عقوبت دیگر برای او مانده است
عمر گفت: آن چیست؟
امام علیه السلام فرمود: یک بسته هیزم بیاورید و او را در وسط آن قرار ده به آتش بسوزانید!
و در روایتی دیگر آن حضرت علیه السلام می فرمود: اگر مجرمی استحقاق دوبار سنگساري را داشته باشد هر آینه لواط کار دوبار سنگسار می شد.
پیشنهاد مطالعه
